ElLabo.CloudWyślij brief
← Wszystkie wpisy

Strona firmowa na telefonie: test w pięć minut

Większość klientów zobaczy Twoją stronę na telefonie, nie na komputerze. Pięciominutowy test, który pokaże, co na małym ekranie przeszkadza w kontakcie z firmą.

Żeby sprawdzić, czy strona firmowa działa na telefonie, nie potrzeba narzędzi. Wystarczy własny telefon, pięć minut i kilka konkretnych czynności: znaleźć numer i zadzwonić, wypełnić formularz kciukiem, przeczytać cennik bez powiększania i otworzyć stronę na słabym zasięgu. To, co wtedy zirytuje Ciebie, irytuje też klientów.

Dlaczego projektant tego nie zauważył

Strony projektuje się na dużych monitorach. Wersję na telefon ogląda się potem w przeglądarce na komputerze, zwężając okno, albo na nowym telefonie projektanta, w biurze z szybkim internetem. Wszystko wygląda dobrze.

Twój klient ogląda stronę inaczej. Jedną ręką, bo w drugiej trzyma zakupy. W tramwaju, na zasięgu, który co chwilę spada. Na telefonie sprzed czterech lat z pękniętym rogiem ekranu. Dlatego test robimy w warunkach klienta, nie projektanta.

Jak klient naprawdę trafia na stronę

Warto wyobrazić sobie konkretną sytuację, zanim zaczniemy testować. Ktoś stoi na parkingu pod marketem, w samochodzie zaświeciła się kontrolka. Wpisuje w telefonie „mechanik w pobliżu”, dostaje mapę z kilkoma pinezkami, stuka w pierwszą z dobrą oceną i przycisk „Witryna”. Ma jedną rękę wolną, w drugiej kluczyki, i niewiele cierpliwości.

W tym momencie strona ma kilka sekund, żeby powiedzieć: tak, robimy diagnostykę, jesteśmy dwa kilometry stąd, dziś do 18:00, zadzwoń tutaj. Wszystko, co stoi przed tą informacją, czyli animacja logo, slider ze zdjęciami warsztatu, okienko z newsletterem, działa na jej niekorzyść.

Większość stron lokalnych firm jest oglądana właśnie tak: w biegu, na telefonie, z konkretną potrzebą. Komputer pojawia się częściej przy dużych, przemyślanych zakupach, np. przy wyborze firmy do remontu. Dobrze wiedzieć, która sytuacja dotyczy Twoich klientów, i projektować pod nią.

Pięć minut, minuta po minucie

  1. Minuta pierwsza: otwórz stronę na danych komórkowych, nie na Wi-Fi. Policz, ile sekund mija, zanim zobaczysz coś sensownego. Jeśli możesz policzyć do pięciu, to za długo.
  2. Minuta druga: trzymając telefon jedną ręką, znajdź numer telefonu i spróbuj zadzwonić. Numer musi być linkiem, który od razu otwiera połączenie. Jeśli trzeba go przepisać, klient tego nie zrobi.
  3. Minuta trzecia: wypełnij formularz kciukiem. Czy pola są wystarczająco duże? Czy w polu „telefon” pojawia się klawiatura z cyframi? Czy przycisk wysyłania nie chowa się pod klawiaturą?
  4. Minuta czwarta: znajdź cennik albo listę usług. Czy da się go przeczytać bez powiększania palcami? Czy tabela nie ucieka poza ekran?
  5. Minuta piąta: przewiń całą stronę do końca i zwróć uwagę na wszystko, co przeszkadza. Okienko cookies zasłaniające pół ekranu, czat, który wyskakuje na treść, zdjęcie, które ładuje się tak długo, że tekst skacze w dół.

Klawiatura, o której nikt nie myśli

Drobiazg, który robi dużą różnicę: rodzaj klawiatury, jaka pojawia się po dotknięciu pola formularza. Pole „telefon” powinno pokazywać cyfry, pole „e-mail” klawiaturę ze znakiem @, pole „kod pocztowy” znowu cyfry. To jedna linijka w kodzie każdego pola, a pomija się ją zaskakująco często.

Podobnie z autouzupełnianiem. Telefon zna imię, adres i numer właściciela i może je wpisać jednym dotknięciem, ale tylko wtedy, gdy pola formularza są dobrze opisane w kodzie. Klient, któremu formularz wypełnił się sam, wysyła go chętniej niż ten, który musiał wszystko wystukać kciukiem.

Najczęstsze grzechy, które widzimy

Tekst na zdjęciu. Na komputerze hasło na tle zdjęcia wygląda dobrze, na telefonie zdjęcie się przycina, a tekst trafia na najjaśniejszy fragment nieba i znika.

Menu, które wymaga precyzji chirurga. Linki w rozwijanym menu tak blisko siebie, że kciukiem trafia się w sąsiedni.

Godziny otwarcia na obrazku. Nie da się ich powiększyć bez rozmycia, nie przeczyta ich czytnik ekranu, a Google ich nie zrozumie.

PDF z cennikiem. Na telefonie otwiera się w osobnej aplikacji, w maleńkim druku, a klient po powrocie traci miejsce, w którym był na stronie.

Przycisk „Zadzwoń”, który na telefonie nie dzwoni, tylko otwiera stronę kontaktu z formularzem. Klient chciał zadzwonić, nie pisać.

Co zrobić z wynikami

Część rzeczy poprawisz sam w panelu strony: zamienisz obrazek z godzinami na tekst, skrócisz formularz, wyłączysz czat. Inne, jak szybkość ładowania czy układ na małym ekranie, wymagają zmian w kodzie albo w szablonie.

Jeśli strona jest wolna, warto sprawdzić, skąd to się bierze. Najczęściej winne są ogromne zdjęcia wrzucone prosto z aparatu, wtyczki ładujące się na każdej podstronie i skrypty reklamowe, o których nikt już nie pamięta.

Przyklejony przycisk na dole ekranu

Na telefonie dobrze sprawdza się pasek przyklejony do dołu ekranu z jednym lub dwoma przyciskami: „Zadzwoń” i „Umów się”. Zawsze pod kciukiem, niezależnie od tego, jak daleko klient przewinął.

Ma to sens dla firm, do których się dzwoni albo rezerwuje: warsztaty, salony, gabinety, firmy usługowe. Mniej dla stron, które mają głównie informować. Pasek nie może zasłaniać treści ani wyskakiwać nagle w trakcie czytania. Powinien być niski, spokojny i zawsze w tym samym miejscu, tak żeby po chwili klient przestał go zauważać, dopóki go nie potrzebuje.

Jak projektujemy, żeby tego uniknąć

Każdą stronę oglądamy w trakcie pracy na prawdziwym telefonie, nie tylko w zwężonym oknie przeglądarki. Wersja na telefon nie jest „pomniejszoną wersją komputerową”, tylko osobnym układem: najważniejsze rzeczy na górze, przyciski w zasięgu kciuka, telefon i formularz zawsze blisko.

Możesz to zobaczyć sam w naszym kreatorze stron (ellabo.cloud/pl/studio/): przełącz widok na telefon i przewiń. Każda z sześciu przykładowych branż ma tam własny układ na mały ekran.

Kiedy poprawki nie wystarczą

Bywa, że po teście lista problemów jest długa, a każda poprawka pociąga następną. Strona była projektowana dziesięć lat temu na komputer, a wersję na telefon dorobiono później, przez automatyczne zwężanie. Wtedy łatanie przypomina przerabianie garnituru na dres: można, tylko efekt rzadko jest dobry.

Sygnały, że prościej zbudować od nowa: tekst na telefonie jest tak drobny, że trzeba powiększać, a po powiększeniu strona ucieka w bok; menu nie mieści się na ekranie; formularz jest osadzony z zewnętrznej usługi i nie da się go zmienić; strona stoi na systemie, którego nikt już nie aktualizuje.

Nowa strona nie musi być większa od starej. Często jest mniejsza: mniej podstron, krótsze teksty, za to wszystko, co ważne, na wyciągnięcie kciuka. Treści ze starej strony zwykle da się w dużej części przenieść, a adresy podstron zachować przekierowaniami, żeby nie stracić pozycji w Google.

Tablet, czyli ekran, o którym wszyscy zapominają

Między telefonem a komputerem jest jeszcze tablet i ekrany pośrednie, na przykład duży telefon obrócony poziomo. Strony często wyglądają na nich najgorzej: wersja na telefon jest rozciągnięta na całą szerokość, a wersja komputerowa jeszcze się nie mieści, więc menu nachodzi na logo, a zdjęcia są przycięte w przypadkowych miejscach.

Klienci firm usługowych korzystają z tabletów rzadziej niż z telefonów, ale wieczorem na kanapie, przy wyborze firmy do większego zlecenia, tablet pojawia się częściej, niż się wydaje. Dodaj więc do testu jeszcze jeden krok: otworzyć stronę na tablecie albo na komputerze w oknie szerokim mniej więcej na pół ekranu i sprawdzić, czy nic się nie rozjeżdża. W naszym kreatorze stron jest do tego osobny podgląd tabletu, bo projektujemy na trzy szerokości, a nie na dwie.